یک سیستم زنجیر محرک اساساً از زنجیر، چرخ دنده ها، یک دستگاه کشش، یک سیستم روانکاری و محافظ های محافظ تشکیل شده است. این اجزا برای انتقال نیرو به طور هماهنگ کار می کنند. زنجیر به عنوان بخش اصلی قدرت-انتقال عمل می‌کند. ساخته شده از پیوندهای به هم پیوسته، استحکام و مقاومت بالایی در برابر سایش ارائه می دهد. چرخ دنده ها با زنجیر مشبک می شوند تا نیرو را از محور محرک به محور محرک منتقل کنند و از عملکرد روان و قابل اطمینان اطمینان حاصل کنند.
دستگاه کشش کشش زنجیر را تنظیم می‌کند تا از مسائلی مانند پرش زنجیر، خارج شدن از ریل یا انتقال ناپایدار ناشی از شلی جلوگیری کند، در حالی که کشیدگی ناشی از استفاده طولانی‌مدت- را نیز جبران می‌کند. سیستم روانکاری اصطکاک و سایش را در رابط زنجیر-کاهش می‌دهد، صدای عملیاتی را کاهش می‌دهد و اتلاف گرما را بهبود می‌بخشد، در نتیجه طول عمر زنجیره محرک را افزایش می‌دهد و کارایی عملیاتی کلی را افزایش می‌دهد.
برای اطمینان از ایمنی عملیاتی، بسیاری از سیستم‌های زنجیر محرک از حفاظ‌های محافظ-مثل محفظه‌ها- برای جلوگیری از ورود گرد و غبار و زباله به مکانیسم انتقال و محافظت از پرسنل در برابر تماس تصادفی با قطعات چرخان استفاده می‌کنند و در نتیجه ایمنی و قابلیت اطمینان سیستم را بهبود می‌بخشند. در طول طراحی و اجرا، اجزا باید بر اساس عواملی مانند محیط عملیاتی، نیازهای برق، و سرعت اجرا انتخاب و پیکربندی شوند تا اطمینان حاصل شود که زنجیره محرک در درازمدت پایدار و کارآمد عمل می‌کند.